Zaterdag 24 mei

 

Saint-Jean-Pied-de-Port - Arnéguy

8 km. (+7)

 

 

Dag 1

 

 

 

 

 

   

Verdwaald in de regen

 

Was het gisteren bij aankomst nog stralend weer, vanochtend is er geen zon te zien en de grijze wolken boven ons beloven weinig goeds. Erg geweldig voel ik mij niet. De reis is me gisteren zwaar gevallen en al te best geslapen heb ik ook niet. Desondanks stap ik na een café au lait en een croissant in een bar om een uur of acht vol goede voornemens de stadspoort uit. Na een paar kilometer kom ik tot de ontdekking dat er iets mis is. De weg die tot dusver flink steeg blijkt weer te dalen en bij een dorp uit te komen, dat beslist niet op de camino ligt. Ik blijk de pijlen voor een verkeerde GR route te hebben gevolgd, waardoor ik de afslag naar Untto, het eerste dorp op de camino, al vlak na de stadspoort heb gemist. Een boer wijst me een alternatieve weg naar Untto, maar kennelijk heb ik hem niet goed begrepen. Het weggetje dat ik neem, blijkt na een tijd dood te lopen. Het gevolg is dat ik, balend maar weer terug ga naar Saint Jean om opnieuw te beginnen. 

Het is inmiddels gaan regenen en de poncho moet uit de rugzak worden gehaald. Al mijn zin in de hele onderneming is tot het nulpunt gezakt en ik zit me af te vragen wat ik hier eigenlijk loop te doen in de bergen in de stromende regen. Tegen elf uur ben ik weer terug in Saint Jean. Te laat om Roncesvalles vandaag nog te bereiken en een refugio of gîte is op de camino daarvoor niet meer te vinden. Na eerst een koffie te hebben gedronken, laat ik, zonder er eigenlijk bij na te denken, het traject van de camino voor wat het is en sla automatisch de route nationale naar Roncesvalles in. Als ik eenmaal besef waar ik mee bezig ben besluit ik vandaag een stuk naar boven te lopen, in het eerstvolgende dorp een hotelletje te zoeken en daar de rest van de dag te blijven. Op die manier hoop ik ook een beetje bij te kunnen komen van de lange reis hierheen. Bovendien had ik van Christian gehoord dat hij ook iets dergelijks van plan was en ik zou het leuk vinden hem daar weer te zien.

 

 

Arnéguy

 

In de stromende regen loop ik acht kilometer naar boven tot aan het dorp Arnéguy, een vriendelijk Baskisch dorpje met chaletachtige witgepleisterde huizen en roodgeschilderde ramen en luiken. Daar vind ik inderdaad een hotel. Er is nog plaats genoeg en de prijs blijkt redelijk. En, zoals ik al had gehoopt is Christian ook hier, die blij is me terug te zien. De Spaanse grens blijkt pal achter het hotel te liggen, maar dat bewaren we maar voor morgen. Het regent bijna de hele verdere dag pijpenstelen, maar dat kan me niet schelen. Het grootste deel van de middag breng ik door met het inhalen van achterstallige slaap en vanavond ga ik gezellig samen met Christian hier eten. We besluiten de etappe van morgen naar Roncesvalles samen af te leggen. Achteraf blijken veel mensen op de camino in de Pyreneeën vandaag problemen te hebben gehad met mist en regen. Verschillende van hen zijn verdwaald en moesten vele kilometers extra lopen. Ik moet er niet aan denken dat ik bij mijn eerste zware etappe bergop van 26 kilometer ook nog eens een aantal kilometers extra had moeten lopen. “Le Bon Dieu en Saint Jacques hebben je tegen jezelf beschermd door je te laten verdwalen” zullen mijn Franse reisgenoten me later vertellen.